Tebrikler, kaybettiniz!
Yaşamaya hoş geldiniz!
Masallara inandın hep değil mi? Oysa masallardaki gibi değil hayat… Gökten üç elma düşse üçü de yasak…
Ne diyordum? Dışarıda bencileyin bir iklim. İçimde sencileyin, Boşluğuna yabancı meteor enkazları. Bunlar da bana ayrılan sürede, Senin için söyleyebildiklerim.
Kayıp yürekler kıyılara vurunca Cansız, Anladı şehir. Ömrün bu denli sessizliğini. Çokluğun ortasında eksikliği… Tanımların içinde anlamsızlığı… Sahte söz parçacıkları çarpışıp Asılsız teorileri desteklerken Kuralların zalimliğini… Anladı şehir. Kayıp yürekler akıllara vurunca
Sızladı.
Masallara inandın hep değil mi?
Oysa masallardaki gibi değil hayat…
Gökten üç elma düşse üçü de yasak…
Rapunzel bile günün kısa saç modasına kapılmış;
O yüzden tırmanamayacağız kuleye artık.
Pamuk Prenses’in kaybolacağı bir orman,
Kırmızı Başlıklı Kız’ı kandırıp midesine indirecek bir kurt da yok.
Onun yerine “insanlar mutlu olsun” diye ormanları yiyen
ve yerine kocaman şehirler kuran kurt adamlar var artık.